Standing still,Fighting with Him

okay….immunohema to… nafe-feel kong babagsak ako sa subject na ito… pero may voice pa rin within me na kaya pa rin. inihahanda ko lang ang sarili ko… ayaw kong mangyari na naman kasi yung feeling ko dati nung hayskul… na naging over-confident ako. but then, it turned out na iba sa expectations ko. 

siguro nga maraming ka-batch ko nanghihinayang din sa sitwasyon na kung kelan internship saka ka pa bumagsak. pero ganyan naman talaga ang buhay eh. may mga pangyayaring hihilain ka ng sitwasyon at ikokontrol ka ng iyong emosyon. nasayo yun kung magiging mahina ka enat magpapadala sa kasakiman ng mga bagay bagay sa paligid mo o mananalig ka sa Diyos at hihingi ng kalakasan upang lumaban sa buhay. kahit na alam mong sampung porsyento lang ang kompyensa mo sa sariling magiging maayos din ang lahat. 

yung instructor ko sa IH lab, nadelay siya dahil sa isang subject pero ito sinabi nia: “if i would go back in time, i will not change my past, because it became a part of my life and i don’t want to ruin ng future because of my fast”. we look forward to good things and we leave behind the negative thoughts, we learn from our mistakes and we should rise again everytime we stumble, because we cannot achieve our goals if we will remain mediocre and doesn’t keep moving forward, mediocrity is the major competitor of greatness sabi nga ni Rajo Laurel sa Project Runway… 

mahirap ang subject na IH… lalo na kung ayaw mo yung instructor and ayaw mong magmemorize ng pagkahaba-habang tables every exam… aaminin ko, wala akong natutunan nung prelims and midterms, hindi ko fate na walang matutunan sa subject na to….choice ko yun. aminado akong tinamad talaga ako…. dahil nakakatamad nga naman talaga…. sana magsilbing aral to sa mga estudyanteng gustong maabot ang kani-kanilang mga pangarap, na hindi rason ang hindi pagiging henyo sa pag-abot ng ating mga pangarap; kung marunong kang magsipag at pahalagahan ang mga importanteng bagay sa iyo, maaabot mo ang mga ito. wala akong pake sa mga matatalinong tao na gusto lang ipagmayabang na nauna sila sa pag-abot ng kanilang pangarap. this is not a race. sabi ni mam ariane, your past doesn’t define who you are. 

syangaps„ meron pa pala…yung instructor ko sa subject na ito ay ang adviser din namin sa research, wala nga kaming kawala sa kanya eh… siguro ginawa ni Lord to para makita ko na hindi ko dapat siya kamuhian, bagkus makita ko sa instructor kong ito na mabuti syang tao at dapat talaga nag-aral akong mabuti sa subject nya….hayyyy.. ang haba na…cge babye!!!!

sana matapos na lahat to Lord…. please…. yung defense, final exams, research paper, 2nd sem……hayyyyy…..please..namimis ko na bahay namin. pagkain. relaxed mode at sana intern na rin ako sa may. please Lord. make it Happen. 

 how many months have gone by? i don’t know. whatever happens, i still believe, nothing is impossible. papasa ako sa immunohema lab and lec at genpath lab. 

grades. grades ba dapat ang basehan kung pano natin itrato ang ating mga kaklase?kung mas mataas ba ang grades natin kesa sa kanila pwede nalang natin silang itratong parang wala lang? 

hayyy… ang grades ba ang magpapatunay sa atin kung gano kabobo ang ating mga estudyante.. hindi  naman siguro. naniniwala akong may mga estudyanteng tinamad lang at may mga instructors sa college na parang wala kang matututunan dahil binabasa lang ang powerpoints na super boring tignan; meron din namang super bilis magturo na hindi na makahabol ang estudyante sa mala karerang diskusyon sa klase. 

ang title ay sinadya kong ganyan upang maalala kong kelangan kong magsumikap. upang maalala ko na kahit na nag-aaral ako sa isa sa mga pinakaprestihiyosong eskwelahan ng mga future medtechs, eh nagkakaroon naman ako ng worst grades sa talambuhay ko. with emphasis on WORST. alam ko nang babagsak ako sa prelims. pero HINDI KO DESERVE ANG GRADES NA GANITO. alam ko ring ayaw ni Lord mangyari sa akin to. BABAWI AKO. general pathology, immunohematology lecture at hema lab. ‘We will rise again’ sabi nga ni Manny Pacquiao!

now i know the meaning of frenemies…. eish!!! lately i’ve been very very pissed off by the hapenings in my environment. people, places and people and people again…

 i hate this girl who is very very annoying!! i hate her with capital H!!!

all of a sudden i am thinking that it might be because of the hormones raging through my body that i tend to hate many many people because of their “kabobohans” and “kayabangans”. some people doesn’t really get it. they are just to craps that i want to make shout in front of their faces yelling of what i’m feeling about them, but i can’t! it’s just not so right! i am just here complaining of their attitudes and hate them!!!…

Lord, thank You for the blessings. thank You for the great things you’ve done to my life. i owe you!!! Lord, immuno sero at cyto nalang… i claim, papasa ako :D

hanggang ngayon di ko pa rin alam kung pupunta ba ako sa extraction. para kasing binabawasan ng ilang taong ang buhay ko sa tuwing iisipin kong pumunta. sa dami ba naman ng gagawin… hayyy. i’d rather go the church than watching stupid people ramping in the stage.

kanina.. habang nagrereview kami ng immuno-sero sa hallway..

nauusap yung kaibigan(t) ko tsaka yung awkward(?) akong tao. it’s really funny how i’m fucked up hearing their conversations about ?’s crush.

basta. yung feeling lang na naririning mong pinaguusapan ng kaibigan mo at ng crush mo yung crush ng crush mo. intimidating talaga. pero interesting na rin. kung alam niya lang.. hayyyy

tas kanina pa yung kay jed.

ang super yabang daw nun. sabi niya daw sa screening for mr.-ms. MT “hi i’m jed, should i ramp now? (then nag-rampa daw, kinakabahan) honestly i don’t want to join here but they forced me”

then umalis na lang daw siya bigla.

sakit sa ulo

sakit sa puso

sakit sa utak

sakit sa bulsa

kelangan ng tunay na pananalig

tunay na pagmamahal sa subject

tunay na determinasyong pumasa

tunay na paggising sa umaga

tunay na pagtitiwala sa Diyos..

ang buhay sa ngayon. SOBRANG HIRAP!

kelangan pumasa sa lahat ng subjects…. kelangan mag-aral ng TODO, BONGGANG-BONGGA TO THE HIGHEST LEVEL AGINGGANA AGSARWA KA…….

proverbs 3:5-6